Klinik Bulgular
Enfeksiyonun klinik bulguları, enfekte köpeğin direncine immün cevabına, başka bir takım kene veya kanatlılar ile taşınan konkomitant enfeksiyon varlığına göre oldukça geniş bir çerçevede varlık gösterebilir. Bu noktada akılda tutulması gereken en önemli nokta, bazı köpekler hiçbir klinik bulgu göstermeyebilirken, bazılarının oldukça ağır ve ciddi bir klinik tablo ortaya koyabileceğidir. Ancak bir genelleme yapmak gerekirse, E. canis enfeksiyonu
tablosu, Anaplasmosis tablosuna göre çok daha ciddi klinik bulgular verebilmektedir.
Ehrlichiosis tablosunda görülebilen klinik bulgular non-spesifik oldukça geniş bir yelpazede olmakla beraber, ateş, halsizlik, letarji, anoreksia, lefadenomegali, hepatomegali, splenomegali veya kilo kaybı şeklinde kendisini gösterebilir. Epistaxis ( burun kanaması ) en karakteristik semptomdur. Klinik tablo içerisinde görülebilen diğer semptomlar ise, kusma, diyare, ağrı, egzersiz intoleransı, ekstremitelerde, kuydukta ve skrotumda ödem, pnömoni ile ilişkili öksürük ve/veya dispne, seröz veya mukopürülan karakterde okülonazal akıntı, düşük veya neonatal ölüm ve cilt ülserasyonları şeklindedir. Bununla beraber bazı eksi çalışmalar, poliartrit sebebi ile yürüyüş esnasında meydana gelen aksama veya topallamaları da CME tablosunun bir semptomu saymakta olup, güncel bilgiler ışığında bu savı destekleyecek bir çalışma sonucu bulunmamaktadır.
Ehrlichiosis tablosunda sıklıkla gözlemlenen diğer bulgular, anemiden dolayı ortaya çıkan müköz membranlarda solukluk, trombositopeniden dolayı ortaya çıkan epistaksis, peteşi, ekimozlar, östroz döneminde uzamış kanama zamanı, hematüri ve melena,trombositopati veya vaskülitlerdir. CME tablosunun bir diğer sık görülen prezentasyonu oküler semptomlardır. En çok anterior üveit, korneal opasite, hifema, retinal damarlarda kıvrımlanma artışı, koryoretinal lezyonlar, subretinal hemoraji, retinal aryılma ve görme kaybıdır. Enfeksiyon tablosunda diğer semptomlara nazaran nörolojik bulgular daha az görülmekle beraber, tüm nörolojik bulgular içeriisnde en sık görülen sekonder menenjittir.
Laboratuvar Bulguları
Lökopeni (<2000-2500/µl)
Trombositopeni (<25000/µl)
Anemi (normositik normokromik anemi)
Plazma icterus endexinde yükselme
Hematokritte yükselme (Atlarda)
Karaciğer enzimlerinde yükselme
Plazma protein seviyesinde artış
Hiperproteinemi
Hiperglobulinemi
Hipoalbuminemi
Tanı
Hastalığın teşhisinde mikroskobik, serolojik ve biyokimyasal yöntemlerden faydalanılır. Hastalıkta çeşitli biyokimyasal değişiklikler olmasına karşın kesin teşhis için yeterli değildir. Serolojik testlerden IFA, ELİSA ve WESTERN yöntemleri kullanılmasına rağmen IFAT teşhis için daha sağlıklı sonuçlar vermektedir.
Tedavi-Koruma
Tedavide doksisiklin, oksitetrasiklin, imidocarp dipropionat kullanılır.
Kenelerle mücadele edilmelidir. Uzun etkili tetracycline uygulaması yapılabilir. Aşısı yoktur.