Veteriner Blog

Diazepam, anksiyolitik, kas gevşetici, hipnotik, iştah uyarıcı ve antikonvülsan aktiviteleri için klinik olarak kullanılır. Diğer endikasyonlar için dozlar bölümüne bakınız.

CNS’nin subkortikal seviyeleri (esas olarak limbik, talamik ve hipotalamik) diazepam ve diğer benzodiazepinler tarafından deprese edilir, böylece anksiyolitik, sedatif, iskelet kas gevşetici ve antikonvülsan etkiler görülür. Eylemin tam mekanizması bilinmemektedir, ancak kabul edilen mekanizmalar şunları içerir: Serotonin antagonizm, gamma-aminobütirik asit (GABA) aktivitesinin salımının artması ve / veya kolaylaştırılması ve CNS’de asetilkolin salınımının azalmasıyla olur. Benzodiazepine  memeli beyninde, böbreğinde, karaciğerde, akciğerde ve kalpte bulunan spesifik reseptörlere yerleşmişlerdir. İncelenen tüm türlerde, beyaz maddedeki reseptörleri bağlamıştır.

Diazepam, oral uygulamayı takiben hızla emilir. Pik plazma seviyeleri, oral dozlamadan 30 dakika ila 2 saat sonra ortaya çıkar. İlaç yavaşça (oralden daha yavaş) ve anlık olarak IM uygulamasından emilir. Köpeklerde, rektal olarak uygulanan diazepam,% 50’lik bir ortalama biyoyararlanımına sahiptir. Köpeklere intranazal olarak uygulandığında, biyoyararlanım yaklaşık% 80’dir.

Diazepam, yüksek oranda lipitte çözünür ve vücutta yaygın olarak dağılır. Kan-beyin bariyerini kolayca geçer ve plazma proteinlerine oldukça yüksek oranda bağlıdır.

Diazepam karaciğerde metabolize olur, idrarla elimine edilir. Aktif metabolitler nedeniyle, diazepamın serum değerleri, etkinliği bilinemeyebilir. Köpekler, kediler diazepam ve metabolitler için serum yarı ömürleri (yaklaşık) bildirilmiştir:

Intravenöz yavaş yavaş enjekte edilir. Diazepam önemli tromboflebitise neden olabilir. Küçük hayvanlarda veya yenidoğanlarda intravenöz diazepamın hızlı enjeksiyonu, formülasyondaki propilen glikole ikincil olarak kardiyotoksisiteye neden olabilir. İntra-karotid arter enjeksiyonları kaçınılmalıdır.

Karaciğer veya böbrek hastalığı olan hastalarda ve zayıflamış veya geriatrik hastalarda dikkatli kullanın. İlaç koma, şok veya önemli solunum depresyonu olan hastalara çok dikkatli bir şekilde uygulanmalıdır. İlaca karşı bilinen aşırı duyarlılığı olan hastalarda kontrendikedir.
Diazepam, agresif hastalarda, bu hayvanların agresif davranışlardan korunmasına yardımcı olabilecek kaygıyı engellemeyebileceği için, çok dikkatli kullanılmalıdır. Benzodiazepinler çalışan hayvanların yeteneklerini bozabilir. İlaç IV uygulanıyorsa, kardiyovasküler veya respiratuar destek vermek için hazır olun.

Organofosfat toksisitesine maruz kalan kedilerde nöbet kontrolü için diazepam kullanılmaması önerilir.

Kediler, diazepam aldıktan sonra davranışlarda (sinirlilik, depresyon, anormal davranış) değişiklikler sergileyebilir. Birkaç gün boyunca oral diazepam (doz bağımlı değil) aldıktan sonra karaciğer yetmezliği gelişen kediler rapor edilmiştir. Klinik belirtiler (anoreksiya, letarji, artmış ALT / AST, hiperbilirubinemi) oral tedaviye başladıktan 5-11 gün sonra ortaya çıktığı bildirilmiştir. Diazepam alan kedilerin başlangıçtaki karaciğer fonksiyon testleri olmalıdır. Bunlar tekrarlanmalı ve ilaç, kusma, uyuşukluk, yetersizlik veya ataksi gelişirse ilaç kesilmelidir.

Köpekler diazepam uygulamasını takiben çelişkili bir tepki (CNS heyecanı) sergileyebilir. Sedasyon ve sakinleştirme ile ilgili etkiler her köpekle birlikte son derece değişkendir. Bu bireysel varyasyon nedeniyle, diazepam bu tür için ideal bir sakinleştirici değildir.

Diazepam, gebeliğin ilk trimesterinde uygulandığında insanlarda konjenital anormalliklere neden oldu. Doğumdan kısa bir süre önce büyük dozlarda benzodiazepin alan annelerden doğan bebeklerin apne, soğuk strese metabolik yanıtın bozulması, beslenme güçlüğü, hiperbilirubinemi, hipotoni, vb. Neden olduğu bildirilmiştir. Gebelik sırasında anneleri kronik olarak benzodiazepin alan bebeklerde yetersizlik belirtileri ortaya çıkmıştır. Bu etkilerin veteriner önemi açık değildir. İnsan fetal riskinin kanıtı vardır, ancak gebe kadınlarda ilacın kullanımından kaynaklanan potansiyel faydalar, potansiyel risklerine rağmen kabul edilebilir.

Benzodiazepinler ve bunların metabolitleri süt içine dağılır ve yavrularda CNS etkilerine neden olabilir.

Tek başına uygulandığında, diazepam doz aşımı genellikle anlamlı CNS depresyonu ile sınırlıdır (konfüzyon, koma, azalmış refleksler, vs.). İnsanlarda hipotansiyon, solunum depresyonu ve kalp durması bildirilmiştir, ancak oldukça nadirdir.

Akut toksisite tedavisi, ağızdan alındığında bağırsaktaki ilacı çıkarmak ve / veya bağlamak için standart protokoller ve destekleyici sistemik önlemlerden oluşur. Analeptik ajanların (kafein gibi CNS uyarıcıları) kullanımı genellikle önerilmemektedir. Flumazenil, benzodiazepinlerin aşırı dozlarının ek tedavisi için düşünülebilir.

-Antiasitler: Oral diazepam emilimini azaltabilir

-Antifungaller, Azol (itrakonazol, ketokonazol, vb): diazepam seviyelerini artırabilir

-Simetidin: Benzodiazepinlerin metabolizmasını azaltabilir

-CNS Depresan İlaçları (barbitüratlar, narkotikler, anestezikler, vb.): Diğer CNS depresan ajanları ile birlikte uygulanan diazepamıne ek etkilerine neden olabilir.

-Dexametazon: Diazepam seviyelerini azaltabilir

-DIGOXIN: Diazepam digoksin seviyelerini artırabilir

-Eritromisin: Benzodiazepinlerin metabolizmasını azaltabilir

-Fenobarbital: Diazepam konsantrasyonlarını azaltabilir

-Fenitoin: diazepam konsantrasyonlarını azaltabilir

-Rifampin: Karaciğer mikrozomal enzimlerini indükleyebilir ve benzodiazepinlerin farmakolojik etkilerini azaltabilir

! Köpekler:

Nöbetlerin tedavisi için:

a) Sıralı nöbetlerinde veya status epileptikuslarda (evde tedavi için): Fenobarbitalle, rektumdan diazepam 2 mg / kg (diazepam parenteral solüsyon kullanabilir) kullanın. Nöbetin başlangıcında ve 24 saatlik bir sürede 3 kez kadar uygulayın, ancak önceki dozdan 10 dakikasına kadar uygulanmamalıdır. Uygulamadan bir saat sonrasına kadar köpekle kalmalıdır.

b) Sabit hız IV infüzyonu kullanan refrakter status epileptikus için: D5W’de seyreltilmiş şekilde 0.1-0.5 mg / kg/saat  uygulanabilir. Evde statü veya sıralı nöbet tedavisi için: rektumdan 0,5–2 mg / kg

c) Status epileptikus için: 0.5–1 mg / kg IV, rektumdan 1–2 mg / kg; Yeniden dozlanmaya ihtiyaç duyulabilir, tam kontrol elde etmek için uzun etkili bir antikonvülsan (örn., fenobarbital) uygulanmalıdır.

d) Metaldehid, striknin veya brusin kaynaklı nöbetler / titremeler için: 2-5 mg / kg IV

e) Metilksantin (örn., teofilin) ​​uyarılmış nöbetler için: 0.5-2 mg / kg IV (başarısız olursa, 6 mg / kg IV q6 –12h’de fenobarbital kullanın)

f) Salisilat toksisitesi kaynaklı nöbetler için: 2.5 – 20 mg (toplam doz) IV veya PO

g) CNS travmasına sekonder nöbetler: 0,25-0,5 mg / kg IV

İrritabl kolon sendromu için:

a) günde üç kez 0.15 mg / kg PO

Fonksiyonel üretral obstrüksiyon / üretral sfinkter hipertonusu için:

a) 2–10 mg q8h ;

b) 2–10 mg PO günde üç kez; 0,5 mg / kg IV

c) 0.2 mg / kg PO q8h veya 2 –10 mg (toplam doz) PO q8h

Bir kısıtlayıcı ajan / yatıştırıcı olarak:

a) 0,2-0,6 mg / kg IV

b) 0.25 mg / kg PO q8h

Ayrılık kaygısı için:

a) 0,5 – 2,2 mg / kg PO

Metronidazol toksisitesinin (CNS) ek tedavisi için:

a) Çalışmada diazepam dozu ortalaması 0.43 mg / kg idi ve bir kez IV bolus olarak verildi ve daha sonra 3 gün boyunca PO q8h verildi.

! Kediler:

İştah uyarıcı olarak:

a) Günde bir kez 0.05-0.15 mg / kg IV veya günde bir kez 1 mg PO

b) 0.05-0.4 mg / kg IV, IM veya PO. IV yönetiminden sonra, yemesi birkaç saniye içinde başlayabilir.

Idrar işaretleme ve kaygı:

a) 0,2–0,4 mg / kg PO q12–24h

b) İdrar işaretleme: kedi başına 1–2,5 mg PO q8–12h; sedasyon ve ataksi birkaç gün içinde ortadan kalkmalıdır

Kedi psikojenik alopesi ve dermatit yardımcı tedavisi için:

a) günde iki kez 1 – 2 mg PO

Nöbet bozukluklarının tedavisi için:

a) 0.25-0.5 mg / kg PO q8 –12h. Devam eden bir nöbeti durdurmak için, diazepam 0.5 – 1 mg / kg IV de uygulanabilir. Kedinin insülin alma öyküsü varsa, glikoz daha yararlı olabilir.

b) Salisilat toksisitesine bağlı nöbetler için: 2.5-5 mg IV veya PO

Fonksiyonel üretral obstrüksiyon / üretral sfinkter hipertonusu:

a) 1 – 2.5 mg (toplam doz) PO q8h VEYA 0.5 mg / kg IV