Magnesium Hydroxide
Magnesium/Aluminum Antacids
Oral Antiasit/Laksatif
Kullanımları / Endikasyonları
Magnezyum hidroksit, alüminyum tuzları ile kombinasyon halinde, özofajit, gastrik hiperakitite, peptik ülser ve gastritin yardımcı tedavisi için veteriner hekimlikte kullanılmıştır. Küçük hayvanlarda, uygulamada zorluk nedeniyle; histamin-2 bloke edici ajanların (simetidin, ranitidin, vs.), proton-pompa inhibitörlerinin (örneğin omeprazol) ve sukralfatın mevcudiyeti, magnezyumu ikinci plana atmıştır. Tek başına magnezyum hidroksit (magnezyum sütü) bazen küçük hayvanlarda oral bir müshil olarak kullanılır.
Farmakoloji / Eylemler
Veterinerlik tıbbında kullanılan oral antasitler, genellikle, alüminyum, kalsiyum veya magnezyumun nispeten emilemeyen tuzlarıdır. Bununla birlikte, bir oral dozda magnezyumun% 20 kadarı absorbe edilebilir. Antasitler GI’da HCl konsantrasyonlarını azaltır. Bu bileşiklerden bir gram genellikle 20 – 35 mEq asit (in vitro) nötralize eder.
Kontrendikasyonlar / Önlemler / Uyarılar
Magnezyum içeren antasitler böbrek hastalığı olan hastalarda kontrendikedir. Bazı ürünler önemli miktarda sodyum veya potasyum içerir ve bu elektrolitleri diyetlerinde kısıtlaması gereken hastalarda dikkatli kullanılmalıdır. Alüminyum içeren antasitler gastrik boşalmayı engelleyebilir; Gastrik çıkış obstrüksiyonu olan hastalarda dikkatli kullanın.
Yan etkiler
Monogastrik hayvanlarda, antasit tedavinin en yaygın yan etkileri, alüminyum ve kalsiyum içeren antasitler kabızlığa ve magnezyum içeren antasitler diyareye veya sık sık cıvık dışkılamaya neden olur. Birçok ürün, kabızlık ve ishali dengelemek için hem alüminyum hem de magnezyum tuzları içerir.
Hasta düşük bir fosfat diyeti alırsa, hasta kronik olarak alüminyum antasitler alırsa hipofosfatemi gelişebilir. Magnezyum içeren antasitler şiddetli böbrek yetmezliği olan hastalarda hipermagnezemiye neden olabilir.
Kalsiyum karbonatın yüksek dozlarda veya kronik olarak uygulanması durumunda, önemli miktarlarda kalsiyum, duyarlı hastalarda hiperkalsemiye neden olarak bağırsaktan emilebilir. Hasta düşük bir fosfat diyeti alırsa, hastanın kalsiyum karbonat antasitlerini kronik olarak alması durumunda hipofosfatemi gelişebilir.
Üreme
Muhtemelen güvenlidir. Belirli çalışmalar köpekler ve kedilerdeki tüm ilaçların güvenliğini kanıtlamamış olsa da, olumsuz etkiler bildirilmemiştir.
Doz aşımı / Akut Toksisite
Gerekirse, kronik veya akut doz aşımı ile ortaya çıkabilecek GI ve elektrolit dengesizlikleri semptomatik olarak tedavi edilmelidir.
İlaç etkileşimleri
-Sodyum Polistiren Sülfonat: Antasitler ilacın potasyum düşürücü etkinliğini azaltabilir ve böbrek yetmezliği olan hastalarda metabolik alkaloza neden olabilir.
Oral magnezyum tuzlarının emilimini veya aşağıda listelenen ilaçların farmakolojik etkisini azaltabilir; Bu etkileşimi azaltmak için ilaçlar iki saat arayla verilmelidir. :Allopurinol, Azole antifungal (Ketoconazole, Itraconazole), Klorokin, Kortikosteroidler, Digoksin, Etambutol, Florokinolonlar, H-2 Antagonistleri (Ranitidin, Famotidin, vb.), Demir Tuzları, İsoniazid, Penicillamine, Fenotiyazinler, Tetrasiklinler, Tiroid hormonları
Dozaj
! Köpekler:
Mide ülserleri için yardımcı tedavi için:
a) Alüminyum hidroksit süspansiyonu veya alüminyum hidroksit / magnezyum hidroksit süspansiyonu: 2 – 10 mL PO 2-4 saatte bir kullanılır.
Bir antiasit olarak:
a) Magnezyum hidroksit: 5 – 30 mL PO günde bir defaya kadar
! Kediler:
Bir antiasit olarak:
a) Magnezyum hidroksit: günde bir ila iki defa 5-15 mL PO